| Użytkowników Online |
 Gości Online: 3
Brak Użytkowników Online
Zarejestrowanch Uzytkowników: 220
Najnowszy Użytkownik: Zdunson
|
| Wątki na Forum |
|
Najnowsze Tematy
Witajcie
Najciekawsze Tematy
|
| Ostatnie Artykuły |
|
Brak zawartości dla tego panelu
|
|
| Dodaj ogłoszenie |
|
|
 |
Austria - regulacje pracownicze |
|
Ustawa o pracownikach zarobkowych
(Angestelltengesetz), Kodeks pracy
(Arbeitsverfassungsgesetz), Ustawa o
urlopach, Ustawa o czasie pracy
(Arbeitszeitgesetz), Ustawa o ochronie
macierzyństwa (Mutterschutzgesetz) oraz
Kodeks gospodarczy (Gewerbeordnung)
jak również Kodeks Cywilny (Allgemeines
Bürgerliches Gesetzbuch) stanowią
podstawowe, a równocześnie
najważniejsze akty prawne regulujące
stosunki miedzy pracownikiem a
pracodawcą. Aktami prawnymi o
kluczowym znaczeniu są także zbiorowe
układy pracy (Kollektivverträge), które są
zawierane między organizacjami
upoważnionymi do ich zawierania oraz
umowy zakładowe (Betriebsvereinbarung)
zawierane między zarządem a radą
pracowniczą przedsiębiorstwa
(Betriebsrat).
Typy umów
Ogólnie rzecz biorąc prawo austriackie
wyróżnia umowy o pracę (Arbeitsvertrag)
oraz umowy zlecenia (Werkvertrag).
Umowa o pracę może zostać zawarta na
czas nieokreślony lub na czas określony,
na czas wykonania określonej pracy lub w
celu zastąpienia nieobecnego pracownika.
Jeżeli umowa na czas określony jest
odnawiana na kolejny okres, może
przekształcić się automatycznie w
określonych okolicznościach w umowę na
czas nieokreślony. W początkowym
okresie każdej z umów można określić
czas próbny (Probezeit), który nie może
jednak przekraczać jednego miesiąca.
Każdy pracodawca jest zobowiązany
zapewnić pracownikowi pisemną
informację na temat podstawowych praw i
obowiązków związanych z zatrudnieniem
(Dienstzettel).
Umowy cywilne, włączając w to umowy
zlecenia (Werkvertrag) lub umowy
agencyjne, są powszechnie używane w
kontaktach między osobami fizycznymi i
przedsiębiorcami. Umowy te nie
gwarantują pracownikom praw, o których
mowa między innymi w Ustawie o
pracownikach zarobkowych. Typowe
cechy umów zlecenia to wolność wyboru
sposobu, w jaki praca zostanie wykonana i
niezależność wykonawcy od
zleceniodawcy.
Płaca
W Austrii nie występuje pojęcie krajowej
płacy minimalnej. Jednakże, płace
minimalne są często określane w
zbiorowych układach pracy, które w
praktyce swoim zasięgiem obejmują
wszystkich zatrudnionych. Warto
zauważyć, iż zgodnie z tymi układami
zbiorowymi pracownicy są zwykle
uprawnieni do 13. pensji (nagroda
wakacyjna) oraz do 14. pensji
(wynagrodzenie świąteczne). Te
dodatkowe płatności są obciążone jedynie
podatkiem w stałej wysokości 6%, zamiast
normalną progresywną stawką od
dochodów osobistych.
Rozwiązanie stosunku pracy
Umowy na czas określony wygasają z
upływem terminu, na jaki zostały zawarte,
co nie wymaga żadnych dodatkowych
oświadczeń. Każde zatrudnienie, które
trwa po upływie okresu, na który zawarto
umowę na czas określony, jest
automatycznie przekształcane w umowę na
czas nieokreślony.
Umowa na czas nieokreślony może zostać
rozwiązana poprzez zgodne oświadczenia
stron (einvernehmliche Auflösung), na
skutek oświadczenia jednej ze stron z
zachowaniem okresu wypowiedzenia
(Kündigung) albo w wyniku
wypowiedzenia ze skutkiem
natychmiastowym (vorzeitige Auflösung).
Wśród powodów, które teoretycznie mogą
uzasadniać takie natychmiastowe
rozwiązanie, wymienić można: złamanie
zasady dobrej wiary, utratę zaufania,
niezdolność do realizacji ustalonych
świadczeń, niewykonanie umówionych
świadczeń, prowadzenie działalności
konkurencyjnej w stosunku do
pracodawcy.
Nie trzeba wskazywać powodu
wypowiedzenia umowy o pracę.
Okresy wypowiedzenia w przypadku
umów zawieranych na czas określony
przedstawiają się następująco:
Okres
zatrudnienia
Okres
wypowiedzenia
< 2 lat 6 tygodni
2-5 lat 2 miesiące
5-15 lat 3 miesiące
15-25 lat 4 miesiące
> 25 lat 5 miesięcy
Czas pracy
Zgodnie z Ustawą o czasie pracy
(Arbeitszeitgesetz) ustawowy czas pracy
jest ograniczony do 8 godzin dziennie i 40
godzin tygodniowo. Zasadniczo czas pracy
nie powinien przekraczać ani 8 godzin
dziennie, ani 40 godzin tygodniowo.
Ogólnie rzecz biorąc istnieje także
możliwość, by w przypadku osób
fizycznych ich czas pracy był rozliczany w
ramach dziewięcio-godzinnego dnia pracy.
Taki elastyczny system rozliczania czasu
pracy (Gleitzeit) musi być ujęty w
wewnętrznych regulacjach albo w innej
pisemnej formie w umowie o pracę.
Praca w tzw. nadgodzinach (Überstunden)
musi być wynagradzana dodatkowo – albo
w formie dodatkowych płatności albo (jeśli
umowa tak przewiduje) w formie
dodatkowego czasu wolnego. Podstawowa
stawka za nadgodziny wynosi 50% stawki
normalnej, ale w przypadku pracy w
nadgodzinach w weekendy wzrasta do
100% stawki normalnej. Pracodawca i
pracownik mogą uzgodnić między sobą, iż
pewna określona liczba nadgodzin będzie
pokrywana poprzez zapłatę zryczałtowanej
kwoty.
Ustawa o pracy na nocnych zmianach i w
szczególnie trudnych warunkach
(Nachtschicht-Schwerarbeitsgesetz)
wymaga dodatkowego wynagrodzenia za
pracę w takich okolicznościach.
Niedziele oraz święta publiczne wskazane
w odrębnych regulacjach są dniami
wolnymi od pracy. Praca w niedzielę i
święta publiczne jest dopuszczalna pod
warunkiem, że została przewidziana w
zbiorowych układach pracy.
Wakacje i urlopy
Każdy zatrudniony jest uprawniony do
rocznego, nieprzerwanego płatnego urlopu
wypoczynkowego. Minimalny okres
urlopu wypoczynkowego wynosi rocznie
pięć tygodni (30 dni) i wzrasta do sześciu
tygodni (36 dni) po 25 latach pracy. W
okresie urlopu wypoczynkowego
pracownik jest upoważniony do
otrzymywania pełnego wynagrodzenia.
Okresy choroby w ciągu urlopu nie są
wliczane do urlopu wypoczynkowego.
Odpowiedzialność pracownika za
szkody wyrządzone pracodawcy
Pracownik, który wyrządził szkodę
pracodawcy lub osobie trzeciej z winy
umyślnej lub na skutek rażącego
niedbalstwa jest zasadniczo
odpowiedzialny za taką szkodę. Ustawa o
odpowiedzialności pracowników
(Dienstnehmerhaftpflichtgesetz) wyłącza
lub ogranicza tą odpowiedzialność w
sprawach mniejszej wagi.
Zatrudnienie pracowników z nowych
krajów członkowskich Unii Europejskiej
podczas okresu przejściowego jest
regulowane przez Ustawę o zatrudnieniu
pracowników zagranicznych
(Ausländerbeschäftigungsgesetz).
Pracownicy ci muszą spełnić takie same
warunki jak pracownicy spoza Unii
Europejskiej. Omawiany okres
przejściowy może zostać przedłużony do 1
kwietnia 2009 r., a w szczególnym
wypadku dalej do 1 kwietnia 2011 r.
|
|
Komentarze |
|
|
Dodaj komentarz |
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
Oceny |
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
| Logowanie |
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
| Shoutbox |
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.
|
|
